تکیه به عرش داده ای به این زمانه خیره ای

چقدر پای سوخته چه روزگار تیره ای

خیره به پست تر شدن حیره به خیسره سر شدن

خیره به حمله ور شدن خیره به خون جگر شدن

به این همه فراعنه به برده داری نوین

به خردن تن جنین به قصاوت زمین

مدرسه های بی پناه دخترکای بی گناه

بیا کمک رسیده آه سنگدلان رو سیاه

دریدگان پر غضب دهان نجس و بی ادب

مریض و واجب المطب قماش تجزیه طلب

پشت به ساحت وطن در التماس اهرمن

نمیزنی چرا بزن آه وطن وطن وطن

صبر چگونه میکنی بر این همه جفا علی

بغض چگونه یاد بده به ما علی

آه امام اولین بگو به منجی زمین

تمام دل شکستگان منتظرند بد از این

میان دشمن و وطن ننگ بر آن که شک کند

ننگ بر آن که خواسته شمر به ما کمک کند